Olmaz mı…
– Gözünün feri olur, dünyayı güzel görür.
– Gönlünün gözü olur, gerçekleri ona görünür.
– Ağzının tadı olur, yediğinden, içtiğinden zevk alır.
– Yüreğinin sesi olur, ona doğruyu söyler.
– İçi ferah olur, gece yatağa yattığında rahat uyur.
– Fiziği dinç olur, her güne zinde başlar.
– Aklı duru olur, kolay anlar, idrak eder.
– Şuuru açık olur, olan bitenin hep farkındadır.
– Sezgileri radar gibi olur, olacaklar içine doğar.
– Dayanma gücü olur, zorluklarla kolay baş eder.
– Karnı tok, sırtı pek olur, kimseye muhtaç olmaz.
Tutun ki söylediklerimin bir kısmı ya da hiçbiri doğru değil. Erdemli insan olmaya gayret etmekle, insan ne kaybeder? Kişilerin aklına hemen, “boşuna bir uğraş, bunun maddi ne getirisi olur ki?” düşüncesi gelebilir. Lakin mevzu insanlık ise; o manevi bir kavramdır. Maneviyatın da, maddiyatla asırlardır kavgası olduğu bilinmektedir. Hangisi baskın gelmiştir sorusuna kesin bir cevap veremeyiz ancak; maneviyatın, maddiyat karşısında her devirde çok zorlanmasına rağmen dayanabilmiş ve günümüze kadar gelebilmiş olması, kaybetmediğini, tükenmediğini göstermektedir. Bir şey tükenmediyse ihtimal vardır. İhtimal varsa umutta vardır. Umuda tutunulursa inanç oluşur. İnancın yanına gayrette eklenirse; terazinin dengesi maneviyat lehine değişir. İşte maneviyata zar zor da olsa kazandıran sır budur. Ya da bir başka deyişle Erdemli İnsana kaybettirmeyen…
