Kanunların ve kuralların önce iyi insanları koruması gerekir. Kendi isteklerini başkalarına zorla dayatanların, başkalarının haklarına, malına, mülküne, kazandıklarına, namusuna, gaspa yeltenenlerin ve hatta bu tür girişimlerinde başarılı olanların arkasını kollamamalıdır. İnsan hakları; eylemcinin, saldırganın, anarşistin, teröristin, tecavüzcünün, servet düşmanlarının, şemsiyesi, bahanesi, açık kapısı, zırhı, kalkanı, kaçış yolu, koruyucu meleği, olmamalıdır.
Hem insan hakları dayatmacılarının, insanların iyiliğinin peşinde olduğu ne malum? Belki de başkalarının amaçlarına, politikalarına ya da menfaatlerine hizmet ediyorlardır. Yani onlarında bir patronu vardır.
İnsan hakları; İnsanlık sınırları içinde kalanları korumalı ve gözetmelidir. Dışına çıkanları değil!
