Hemen hemen faydası yok denecek kadar azdır. Ama zarar ve ziyanı korkunçtur. Sürekli masraftır sürekli derttir. Yedirir, içirir, gezdirir, temizler, saklarsın, bütün sorumluluğunu üstlenirsin, ama onlara yaranamazsın yine sana havlar, kafanı ütüler, etrafa rezil eder.
Köpekler sadıktır derler bunun da aslı yoktur. Her zaman verdiklerini vermezsen sana hırlar, dişini gösterir. Senden bir fazlasını vereni bulursa zaten hiç aklına bile gelmezsin, hemen ona koşar. Köpeği ne kadar eğitirsen eğit, yine köpekliğini yapar, ortalığa işer, sıçar.
Karnı tok iken iyidir de, en küçüğü bile aç kaldığında canavara dönüşür. Ayrıca köpek beslemenin sanıldığının aksine bir itibarı ve takdiri de yoktur.
Kimse sana köpek besliyorsun diye Bey demez. Evini iş yerini beklesin diye köpek beslersen yine aldanırsın. Zincirle bağlamadıktan sonra köpek bu görevi de yerine getirmez. İt gibi gezer sözü boşuna çıkmamıştır.
Köpek değerli vaktini gavur eder, sırtına yük, başına dert olur. Bir yere gidecek olursun, onun yüzünden gidemezsin. Bir yere yetişmen gerekir, onun yüzünden geç kalırsın. Özgürlüğünü kısıtlar, hatta kimi zaman seni olduğun yere hapseder.
Ne kadar aşılasan da tedavi ettirsen de nafile pisliği, hastalığı, mikrobu bulur bir yerlerden sana getirir.
Çok iki ayaklı köpek besledim. Çok zararlarını gördüm. Onlar yüzünden kaybettiğim şeyler aklıma geldikçe hala gerilirim, hala içim acır…
